Andere artikelen

B. Diagnostisch proces

B.1 (Aanvullende) anamnese

B.2 (Aanvullend) lichamelijk onderzoek

B.2.1 Inspectie

B.2.2 Functieonderzoek

B.3 Meetinstrumenten

B.3.1 De PRAFAB-vragenlijst

B.3.2 Mictiedagboek

B.3.3 Verbandtest

B.3.4 Patiënt Specifieke Klachten

B.3.5 Globaal Ervaren Effect

B.4 Analyse

B.5 Genereren van conclusies uit het diagnostisch proces

B.6 Behandelplan

B.6.1 Behandelplan bij SUI met disfunctie van de bekkenbodemmusculatuur

B.6.2 Behandelplan bij SUI zonder disfunctie van de bekkenbodemmusculatuur

B.6.3 Behandelplan bij SUI met prognostisch ongunstige factoren

B.3.3 Verbandtest

Om de ernst van het urineverlies en mate waarin dit urineverlies optreedt te objectiveren en te kwantificeren, kan een pad- of verbandtest worden uitgevoerd. Er zijn kortdurende, gestandaardiseerde padtests, waarbij gedurende 1 uur verschillende spring-, huppel-, en loopoefeningen worden gedaan ter provocatie van onvrijwillig urineverlies, en langdurende padtest waarbij gedurende 24 tot 48 uur een verband gedragen wordt in het ondergoed onder het perineum. Meteen na gebruik worden verbanden door de patiënt, met of zonder hulp van derden, in luchtdichte plastic verpakkingen gedeponeerd. De verbanden worden bij voorkeur met behulp van een geijkte, digitale weegschaal gewogen. Van het gewicht van de gebruikte verbanden wordt het gewicht van een equivalent droge verbanden afgetrokken om het gewicht van de opgevangen urine te bepalen als maat voor de ernst van het urineverlies. De 1-uursverbandtest heeft maar beperkte klinische waarde. Om die reden gaat de voorkeur uit naar de 24-uursverbandtest.

Aantal keren bekeken: : 4408